tag:blogger.com,1999:blog-4588091121837895042012-02-17T01:37:01.304+03:30Toranjhttp://www.blogger.com/profile/17505163288552947916noreply@blogger.comBlogger81100tag:blogger.com,1999:blog-458809112183789504.post-26711500749102873242008-04-10T23:53:00.004+04:302008-12-12T02:36:42.595+03:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_9jSpWlIjU0Y/R_5svlXyVqI/AAAAAAAAAAc/5KjV6JoL-nM/s1600-h/ranghaye+ko0daki.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187703385518921378" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_9jSpWlIjU0Y/R_5svlXyVqI/AAAAAAAAAAc/5KjV6JoL-nM/s400/ranghaye+ko0daki.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"><br /></span><div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_9jSpWlIjU0Y/R_5q-FXyVpI/AAAAAAAAAAU/ws51CnKCaF0/s1600-h/ranghaye+ko0daki.jpg"></a><span style="color:#ffffff;"><span style="font-size:130%;"><em>رویای من بدون تو خالی از رنگ است</em></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/458809112183789504-2671150074910287324?l=toranjbanoo.blogspot.com' alt='' /></div>Toranjhttp://www.blogger.com/profile/17505163288552947916noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-458809112183789504.post-59230852110099261822008-02-17T20:52:00.002+03:302008-04-28T14:58:45.623+04:30آخ<br />چقدر این کلمات بیرحم اند !<br />خراش میدهند روح را .<br /><br />پ.ن: پشیمان نیستم<br />پشیمان نیستی...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/458809112183789504-5923085211009926182?l=toranjbanoo.blogspot.com' alt='' /></div>Toranjhttp://www.blogger.com/profile/17505163288552947916noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-458809112183789504.post-56324720241818059632008-02-14T09:22:00.002+03:302008-02-14T09:48:39.005+03:30در این سه سال ُ اندی هیچ وقت عادت نداشتم<br /><br />دو پست در یه روز بنویسم و بفرستم ...<br /><br /> ایمیل عمو*که به یاد ـ یک عزیز ـ از دست رفته بود<br /><br />انگشتهامو روی این کلیدها حرکت داد<br /><br />به یاد ـ <strong>احمد بورقانی </strong>برای من تصنیف <strong>سوگواران خموش</strong><br /><strong></strong><br />رو با صدای علیرضا قربانی فرستاده بودند که فیلتر بود!!!<br /><br />خُب خدا رو شاکریم از اینکه آوای باربد حضور دارند!<br /><br /><br /><strong>سوگواران تو امروز خموشند همه</strong><br /><strong>که دهان های وقاحت به خروشند همه</strong><br /><strong>گر خموشانه به سوگ تو نشستند رواست</strong><br /><strong>زان که وحشت زده ی حشر وحوشند همه</strong><br /><strong>آه از این قوم ریایی که درین شهر دو روی</strong><br /><strong>روزها شحنه و شب ، باده فروشند همه</strong><br /><strong>باغ را این تب روحی به کجا برد که باز</strong><br /><strong>قمریان از همه سو خانه به دوشند همه</strong><br /><strong>ای هران قطره ز آفاق هران ابر ببار</strong><br /><strong>بیشه و باغ به آواز تو گوشند همه</strong><br /><strong>گر چه شد میکده ها بسته و یاران امروز</strong><br /><strong>مهر بر لب زده وز نعره خموشند همه</strong><br /><strong>به وفای تو که رندان بلاکش فردا</strong><br /><strong>جز به یاد تو و نام تو ننوشند همه</strong><br /><strong>جز به یاد تو و نام تو ننوشند همه</strong><br /><strong>جز به یاد تو و نام تو ننوشند همه<br /></strong><br />یادش گرامی .<br /><p>*امروز پنج شنبه بود عمو زنگ زد</p><p>و گفت : دلش برای پنج شنبه های اینجا </p><p>و رشد رفتنامون تنگ شده ، منم همینطور...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/458809112183789504-5632472024181805963?l=toranjbanoo.blogspot.com' alt='' /></div>Toranjhttp://www.blogger.com/profile/17505163288552947916noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-458809112183789504.post-39081856603415678492008-02-14T08:55:00.002+03:302008-02-14T08:59:37.236+03:30<div dir="rtl" align="right">دوباره یه گوشه میشینم ، زل میزنم به دیوار صم ٌبکم.<br /><br />از اونروزی که دیگه دیوار جایی برای خط کشیدن نداشت<br /><br />حساب روز و شبها از دستم در رفته. چند سکوت گذشته<br /><br />از اونروزی که خواستم <strong>تموم نشه؟</strong> ، از اونروزی که ترسیدم<br /><br />و خودم ُ توی این برزخ گرفتار دیدم و این برزخ مدام بزرگ و<br /><br />بزرگتر شد و من ُ قورت داد .<br /><br />تنها کاری که انجام دادم عوض کردن جای نشستنم بود .<br /><br />هر دفعه یه گوشه از چهارگوشه ی این چهاردیواری که مدام<br /><br />تنگ و تنگ تر شد .<br /><br />.<br />.<br /><br />با صدای خرد شدن از خواب می پرم ...<br /><br /><br /><br /><strong>چشم های من<br /><br />این جزیره ها که در تصرف غم است<br /><br />این جزیره ها که از چهارسو محاصره است<br /><br />در هوای گریه های نم نم است</strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/458809112183789504-3908185660341567849?l=toranjbanoo.blogspot.com' alt='' /></div>Toranjhttp://www.blogger.com/profile/17505163288552947916noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-458809112183789504.post-45641597263832726342008-02-12T19:02:00.000+03:302008-02-12T19:06:04.553+03:30<div dir="rtl" align="right">تمام ـ ناگفته ها یم جا می مانند میان این سه نقطه. <br />این سه نقطه که حکم عشق است و نفرت.<br />می خواهم بگویم و نمی توانم ، چشمهایت نمی گذارند.<br />می خواهی بگویی و نمی توانی و سه نقطه...<br />سه نقطه می شود تمام ـ گفته هایت!<br />سه نقطه که باید تمام ـ بار ـ عقل و احساس را<br />با هم به دوش کشد ، اما نمی تواند.<br />باور نداری؟؟؟<br />سه نقطه بود و چشمان ـ سرخ ـ تو<br />سه نقطه بود و بغض در گلو مانده ی من<br />باور نداری؟؟؟<br />سه نقطه بود و سالی از پس ـ آن فراموشی!<br />سه نقطه بود و آرزویی زیر خروارها خاک رفته.<br />سه نقطه...زندگی...مرگ...و بعد از آن زندگی.<br />سه نقطه...و تمام ـ اوج و فرودها.<br /> </div><div dir="rtl" align="right">سه نقطه ای که با سکوتت آغاز و به سکوتم ختم شد...<br />سه نقطه بود و نِشانت و بی نشانی ...<br /><br /><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/458809112183789504-4564159726383272634?l=toranjbanoo.blogspot.com' alt='' /></div>Toranjhttp://www.blogger.com/profile/17505163288552947916noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-458809112183789504.post-83124046614773979382008-02-08T18:33:00.000+03:302008-02-08T18:36:47.925+03:30<div dir="rtl" align="right"><br />جنگ صلح است .<br />آزادی بردگی است .<br />نادانی توانایی است .<br /><br />واقع امر اینکه" وزارت عشق" ترسناک ترین وزارتخانه بود.<br />هیچ پنجره ای در آن نبود.وینستون هیچگاه درون وزارت<br />عشق پا نگذاشته بود ، تا فاصله ی نیم کیلومتری آن هم<br />نرفته بود .مکانی بود که ورود به آن محال بود مگر برای<br />کارهای اداری ، و آن هم تنها با گذشتن از سیم خاردار ،<br />درهای فولادی و آشیانه ی مسلسل های مخفی شده<br />میسر بود .حتی در خیابان های منتهی به موانع بیرونی<br />آن ، نگهبانان گوریل چهره با اونیفورم سیاه و مسلح<br />به تعلیمی گشت می دادند .<br /><br /><br /> 1984_جورج اورول</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/458809112183789504-8312404661477397938?l=toranjbanoo.blogspot.com' alt='' /></div>Toranjhttp://www.blogger.com/profile/17505163288552947916noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-458809112183789504.post-68259882021395119232008-02-01T13:08:00.001+03:302008-02-14T08:58:35.504+03:30<strong>دستم را در هوا مي چرخاندم ، ! به خطوطي که</strong><br /><strong>در امتداد انگشت اشاره ام کش می آمد نگاه میکردیم،<br />اين خطوط مسيرهايست که در زندگي داشته ام ،<br />مي تواني به چشم خودت ببینی که هیچی نیست...<br /><br /></strong>و من در امتداد این خطوط پرت می شوم به من.<br />به آنجا که هنوز ، شب سیاهی اش را به چشمانم<br />نپاشیده بود و من پله های تردید را به شوق آغاز ،<br />رفتن و رسیدن با قدمهایی استوار بالانمی رفتم.<br /><br />به دستانم می نگری که لرزانند و پاهایم که<br />در این پیچ وتاب در هم می پیچند ،و مسیر...<br />به مسیری که افتان و خیزان ناگزیر از رفتنم.<br />از لرزش دستم گریزی نیست مثل این روزهای دلم.<br />دلی که تاب طوفان داشت ، به تلنگری میشکند.<br /><br />با لبخندی که مثل ـ خودم از آنم نیست ،<br />آرام در گوشَت می خوانم تا به خود ،<br />به تو بگویم :<br />کدام قله؟کدام اوج؟!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/458809112183789504-6825988202139511923?l=toranjbanoo.blogspot.com' alt='' /></div>Toranjhttp://www.blogger.com/profile/17505163288552947916noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-458809112183789504.post-84630204431350263722008-01-28T17:29:00.000+03:302008-01-28T17:31:47.366+03:30گفتا تو از کجایی کآشفته مینمایی ؟<br />گفتم منم غریبی از شهر آشنایی ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/458809112183789504-8463020443135026372?l=toranjbanoo.blogspot.com' alt='' /></div>Toranjhttp://www.blogger.com/profile/17505163288552947916noreply@blogger.com1